Szczwane sztuczki Aneta Jadowska

Książka

Wiecie, jak to jest? Miało być tylko pięć minut przed snem, a skończyło się na 2:00 w nocy! Dobra, przyznaję się, znowu przepadłam. „Szczwane sztuczki” Anety Jadowskiej, wydane przez wydawnictwo SQN, to drugi tom przygód bliźniaków, Franka i Finki. Całe szczęście za audiobook, bo jak zacząć sprzątać, kiedy akcja jest w kulminacyjnym momencie?! Wracamy do magicznego cyrku dziadka Baltazara, ale o spokoju możecie zapomnieć. Nad Rubieżami rozpętuje się wichura, a jej skutki mogą być naprawdę niebezpieczne. Istoty mogą zmieniać się w potwory, mieszkańcy cyrku muszą szukać schronienia, a sytuacja z każdą chwilą robi się coraz bardziej nerwowa. Właśnie wtedy do akcji wkraczają Franek i Finka, bo przecież, kiedy wokół dzieje się coś podejrzanego, najlepszym rozwiązaniem jest… sprawdzić, co się dzieje. Logiczne? Dla nich zdecydowanie. Dla mnie? Cóż, siedząc bezpiecznie z książką w ręku, mogę sobie pozwolić na ocenianie ich decyzji. W pewnych momentach miałam ochotę powiedzieć: „Dzieciaki, może tym razem odpuśćcie?”. Problem polega na tym, że oni najwyraźniej nie znają słowa „odpuśćcie”. Kiedy pojawia się zagadka, trzeba ją rozwiązać. Gdy ktoś potrzebuje pomocy, nie można przejść obojętnie, a jeśli po drodze pojawi się niebezpieczeństwo… no cóż, najwyraźniej będzie jeszcze ciekawiej. I tutaj właśnie autorka robi świetną robotę. Historia nie stoi w miejscu. Cały czas coś się zmienia, bohaterowie muszą podejmować decyzje, a czytelnik zostaje wciągnięty w kolejne wydarzenia. Ledwo człowiek przyzwyczai się do jednej sytuacji, już pojawia się następna. Czasem zabawna, czasem trochę straszna, a czasem taka, przy której myślisz: „O nie. Tego już chyba nie da się bardziej skomplikować”. Oczywiście, że się da. To chyba specjalność Franka i Finki. Podoba mi się też to, że ważne rzeczy pojawiają się tutaj bez nachalnego pouczania. Przyjaźń, odwaga, odpowiedzialność, pomaganie innym czy radzenie sobie ze strachem są częścią historii, a nie wykładem dorosłego pod tytułem: „A teraz dzieci, posłuchajcie, czego powinniście się nauczyć”. Nie ma takiej potrzeby. Bohaterowie sami przekonują się, że nie zawsze można działać na hurra, że czasami trzeba zaufać drugiej osobie i że odwaga wcale nie oznacza braku strachu, a wszystko to dostajemy przy okazji kolejnej przygody. Dlatego książka nie męczy. Wręcz przeciwnie, czyta się ją z dużą przyjemnością. Po pierwszym tomie wiedziałam, że chcę wrócić do tego świata. Po drugim mam ochotę powiedzieć tylko Pani Aneto, proszę o więcej! Franek i Finka po raz kolejny zabrali mnie w podróż, podczas której ani przez chwilę nie było nudno. Było za to dużo magii, humoru, emocji i sytuacji, przy których można pomyśleć: „No nie, oni znowu to zrobili”. Jeśli zastanawiacie się, dlaczego musisz po nią sięgnąć (albo podsunąć dzieciakom)? Zero nudy i mega humor. Akcja pędzi tak, że zapominasz o telefonie. Dialogi są błyskotliwe, a riposty powalają na kolana. Mamy bohaterów z krwi i kości. Franek i Finka nie są idealni, ale ich energia i sprytnie obmyślane sztuczki to czyste złoto. Po tej lekturze nagle zdajesz sobie sprawę, że brak kawy to żaden problem, przynajmniej nikt nie próbuje zamienić Cię w potwora! Czy było warto? BEZ DWÓCH ZDAŃ! Czytaliście już pierwszy tom? Dajcie znać w komentarzu!