Śladami utraconego życia Katarzyna Wolwowicz

Książka

Rupert Ogrodnik wraca, a razem z nim mrok, który próbował zostawić za sobą. Już w pierwszych rozdziałach Katarzyna Wolwowicz sprawiła, że zapomniałam o całym otaczającym mnie świecie. Gdy Rupert Ogrodnik z rodzeństwem wyrusza do malowniczego Sandomierza, by nadrobić stracone lata, planują tylko odpoczynek i szaloną przygodę. Szybko okazuje się jednak, że los znów ma dla nich inne plany. Z wieży ratusza spada młoda dziewczyna, a jej zrozpaczona matka szuka w tłumie zaginionej Oliwii. Na szczęście to tylko makabryczna kukła, ale pytanie, kto i dlaczego ją tam umieścił, staje się początkiem wciągającego śledztwa. Fabuła trzyma w napięciu. Autorka po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzynią łączenia kryminalnej intrygi z psychologiczną głębią. Historia toczy się dwutorowo – z jednej strony śledzimy zaginięcie nastolatki, z drugiej zagłębiamy się w rodzinne tajemnice Ruperta. Czy można ufać siostrze, która boi się brata? Co kryje się za włamaniem do domu w Szklarskiej Porębie?Prawda jest jak układanka, której elementy dopiero zaczynają do siebie pasować. Bohaterowie, których pokochacie (albo znienawidzicie). Rupert to postać, która od pierwszego tomu przechodzi prawdziwą transformację – zraniony, zagubiony, ale nieustępliwie dążący do prawdy. Jego relacja z córką Roksaną, balansującą między manipulacją a desperacją, dodaje historii niesamowitego napięcia. Każda postać skrywa jakiś sekret, a Ty do samego końca nie wiesz, komu możesz zaufać. Tempo i styl autorki to jazda bez trzymanki. Akcja pędzi jak szalona, ale to nie jest bezmyślna gonitwa. Autorka z wykształcenia psycholog kliniczny, buduje napięcie w mistrzowski sposób, serwując zwroty akcji, które przyprawiają o dreszcze. Czyta się szybko, z zapartym tchem, a Sandomierz jako tło dodaje całej historii niepowtarzalnego, mrocznego klimatu. Dla kogo? Dla fanów thrillerów psychologicznych, którzy kochają historie z rodzinnymi tajemnicami w tle. Jeśli lubicie, gdy zbrodnia splata się z emocjami, a nikomu nie można do końca ufać – to książka dla Was! Znajdziecie tu wszystko, co kochacie w dobrym kryminale: intrygę, niejednoznacznych bohaterów i klimat, który zostaje z Wami na długo. Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Rupert Ogrodnik może nareszcie odetchnąć. Ma przy boku ukochaną Beatę, jedyna córka siedzi zamknięta pod nadzorem, do tego odnalazł rodzeństwo, z którym teraz ma spędzić więcej czasu. Wyjeżdżają do Sandomierza by zagrać jako statyści w serialu. To co miało być pogłębieniem więzi rodzinnych zamienia się w niepewność, podejrzliwość i dziwne przeczucie, że w rodzinie Ogrodników jest więcej niż jeden spaczony umysł. Ginie młoda dziewczyna, a tropy wskazują na Ruperta, który przez glupote sam się pogrążył. Jaka okaże się prawda i czy dziewczyna odnajdzie się żywa? Jaka relacja łączy Alicję i Piotra ? Czy Rupert będzie mógł nareszcie mieć spokojną głowę ? Oj, pani Katarzyna nie lubi tych swoich bohaterów. Za to czytelnicy lubią gdy nie jest nudno. I nie jest. Pozorny spokój szybko znika. Wyjazd do Sandomierza okazał się niezbyt udanym rodzinnym spędzeniem czasu. Co innego gdy jesteśmy z kimś chwilę, raz na jakiś czas, a zupełnie co innego gdy przebywamy w pobliżu non stop. Bo non stop nikt nie potrafi udawać. Ubierane na codzień maski opadają, a to co kryje się pod nimi mogą przyprawić o szybsze bicie serca. Oczywiście Rupert znowu jest podejrzanym. Tym razem o porwanie nastoletniej Oliwii. On wie,że jest nie winny ale jako,że podpadł miejscowemu komendantowi lekko się z tego nie wywinie. Autorka ponownie wprowadziła nas w mroczną otchłań ludzkiej natury pokazując jak wypaczony potrafi być ludzki umysł i jak bardzo potrafimy udawać kogoś kim nie jesteśmy. Tyle,że zło musi znaleźć ujście i prędzej czy później prawda wyjdzie na jaw. Wciągający bez reszty, trzymający w napięciu i...cóż, znowu trzeba czekać z niecierpliwością na ciąg dalszy. Polecam.