Cienie w Lustrzanej Monika Cieluch

Książka

Borek Stary i historia Willi Lustrzanej. Liwia konserwatorka zabytków, na zlecenie nowego właściciela Willi ma za zadnie dać jej drugie życie z zachowaniem każdego najmniejszego detalu. Kobieta jest oczarowana tym miejscem, mimo że widać zniszczenia, ona widzi te piękno, które trzeba odnowić. Willa ma lustra, o nich krąży legenda. Na przestrzeni tyłu lat to miejsce ma swoją historię, są to wspomnienia i życie mieszkańców związanych z tym miejscem. Liwia czuje w tym miejscu to coś. Podczas remontu konserwatorka odkrywa pewien sekret, który nie daje jej spokoju, równolegle z remontem postanawia poznać pewną tajemnice. W willi mieszkała żydowska rodzina, wojna napisała scenariusz życia. To okrutny los, a historia żydowskiej dziewczynki oraz jej rodziny to dramat, ludzie jeden drugiemu robi krzywdę, zbrodnia której nie da się wytłumaczyć. Cienie w Lustrzanej to historia, która milczała, tragedia, która nawet po tylu latach pozostawia ślad na człowieku, zmienia zdanie o ludziach. Bohaterka za wszelką cenę chce by prawda ujrzała światło dzienne. Przeszłość woła, prosi pomóż. Historia ta wzrusza, to dramat jaki miał miejsce w okresie II wojny światowej. Krzywda nigdy nie będzie miała usprawiedliwienia, milcząca przez pokolenia, czekała lata by ktoś silny ją odkrył dał ukojenie duszom zbłąkanym, i zwrócił to co zostało zabrane przepłacone krwią i cierpieniem. Polecam

Jest coś magicznego w opuszczonych willach i pałacach, które skrywają mroczne tajemnice. Kiedy zobaczyłam zapowiedź „Cieni w Lustrzanej” Moniki Cieluch, wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę. I nie zawiodłam się! To książka, która wciąga od pierwszych stron i nie puszcza do samego finału. Czy Wy też czujecie ten dreszczyk emocji, gdy wchodzicie w świat pełen sekretów? Główna bohaterka, Liwia, konserwatorka zabytków, przybywa do Willi Lustrzanej, by przywrócić jej dawny blask. Szybko jednak okazuje się, że pod warstwami kurzu i w mroku luster kryje się coś znacznie więcej niż tylko zaniedbania. To, co odkrywa, to echo tragedii, o której świat wolał zapomnieć. Dramat żydowskiej rodziny, milczące dziedzictwo oraz zaginiony pamiętnik splatają się w opowieść, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. Autorka stworzyła niezwykle mroczny klimat. Legendy o lustrach pamiętających twarze tych, którzy się w nich przeglądali, pojawiające się zjawy i niepokojące przeczucia to wszystko działa na wyobraźnię i buduje atmosferę niepewności. W tle, niczym równoprawny bohater, wyłania się sama Willa Lustrzana z jej tajemniczymi artefaktami i sekretnymi skrytkami. To książka o prawdzie, która czeka przez pokolenia i o sile, by ją udźwignąć. Autorka z niezwykłą wrażliwością i autentycznością pisze o trudnych sprawach, takich jak prześladowania, strata i walka o przetrwanie. Książka zmusza do refleksji nad człowieczeństwem i ceną, jaką płacimy za milczenie. W finale wszystkie elementy układają się w poruszającą całość. Co mnie zachwyciło? Przede wszystkim pomysł na fabułę i niezwykły klimat, który Monika Cieluch buduje z taką maestrią. Świetnie wypada też wątek pracy konserwatora, poszukiwanie prawdy w archiwach i dokumentach jest wciągające i daje poczucie autentyczności. Jeśli kochacie historie z duszą, mroczne tajemnice i książki, które zostają z Wami na dłużej, to „Cienie w Lustrzanej” są dla Was idealne. To propozycja dla fanów powieści obyczajowych z nutą tajemnicy i dreszczyku, a także dla tych, którzy cenią literaturę poruszającą ważne tematy. Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Wystarczyło uchylić drzwi Willi Lustrzanej, by przeszłość zaczęła upominać się o swoje miejsce. Monika Cieluch stworzyła historię, w której nic nie jest tylko elementem dekoracji. Stary dom, jego wnętrza, przedmioty i lustra stają się częścią opowieści o ludziach, których losy naznaczyły wydarzenia, o jakich przez lata nie chciano mówić. Liwia przyjeżdża do willi z konkretnym zadaniem – ma zająć się jej renowacją. Zamiast zwykłej pracy nad zabytkiem otrzymuje jednak coś znacznie bardziej skomplikowanego: historię, która zaczyna wychodzić na jaw wraz z kolejnymi odkrywanymi śladami. Dawne losy rodziny Rosenfeldów, postać Lei, pamiętnik i tajemnice związane z Zamoyskimi tworzą wielowątkową zagadkę, której rozwiązanie wymaga sięgnięcia głęboko w przeszłość. Autorka bardzo umiejętnie prowadzi czytelnika przez kolejne etapy tej historii. Nie odsłania wszystkich kart jednocześnie. Informacje pojawiają się w odpowiednim momencie, dzięki czemu napięcie nie wynika wyłącznie z samej zagadki, ale również z rosnącej świadomości, jak bolesne może okazać się jej rozwiązanie. Przeszłość nie zostaje tutaj potraktowana jako zamknięty rozdział. Przeciwnie – nieustannie wpływa na teraźniejszość i ludzi, którzy próbują ją zrozumieć. Szczególne miejsce zajmuje w powieści Willa Lustrzana. To nie jest zwykła sceneria wydarzeń. Ma własną atmosferę i własną pamięć. Każde pomieszczenie, przedmiot czy ślad dawnego życia może stać się fragmentem większej układanki. W tym świecie lustra nabierają dodatkowego znaczenia – odbijają nie tylko to, co znajduje się przed nimi, lecz także pewien rodzaj prawdy, której przez lata nikt nie chciał zobaczyć. „Cienie w Lustrzanej” są również opowieścią o tym, jak długo może trwać echo jednej ludzkiej tragedii. Monika Cieluch podejmuje temat traumy przekazywanej kolejnym pokoleniom, pokazując, że przemilczane doświadczenia potrafią wpływać na życie ludzi, którzy sami nie byli świadkami dawnych wydarzeń. Wątek żydowskiej rodziny oraz problem nienawiści i rasizmu nadają powieści dodatkową głębię. Nie są jedynie historycznym tłem – stają się częścią refleksji nad ludzką pamięcią, odpowiedzialnością i ceną obojętności. Na uwagę zasługuje również sposób przedstawienia pracy Liwii. Wiedza związana z konserwacją zabytków została wpleciona w fabułę z dużą starannością, dzięki czemu świat powieści zyskuje wiarygodność. Jednocześnie szczegółowość nie odbiera historii lekkości. Narracja płynnie przechodzi od teraźniejszości do wydarzeń sprzed lat, od tajemnicy do emocji, od tego, co można zobaczyć, do tego, co zostało ukryte. Bohaterowie nie są jedynie narzędziami służącymi do rozwiązania zagadki. Ich decyzje, lęki i uwikłanie w rodzinną przeszłość sprawiają, że historia nabiera ludzkiego wymiaru. Szczególnie ważne staje się pytanie, czy poznanie prawdy zawsze przynosi ulgę i czy każda prawda powinna zostać wydobyta z zapomnienia bez względu na konsekwencje. To właśnie w tym miejscu powieść Moniki Cieluch nabiera największej siły. Nie opowiada wyłącznie o tym, co wydarzyło się kiedyś, ale również o tym, co robimy z tym dzisiaj. Czy można odziedziczyć cudzą winę? Czy milczenie rzeczywiście chroni? I ile trzeba zapłacić, aby przywrócić głos tym, których historię próbowano wymazać? „Cienie w Lustrzanej” to piękna i poruszająca powieść, w której tajemnica prowadzi do znacznie ważniejszych pytań o pamięć, odpowiedzialność i ludzką krzywdę. Historia wciąga, ale nie kończy się wraz z ostatnią stroną – zostawia po sobie emocje i myśli, do których chce się wracać. A ja? Cóż… po prostu bardzo dobrze się przy niej zaczytałam.